Crónica Liga FGB Preminibasket Masculino 07: Fase Final (4ª Parte: CUMPRINDO SOÑOS! )

Para reflexionar por parte da federación o radical cambio en canto a nivel de esforzo que supón para xogadores tan novos cambiar a pista transversal pola pista completa. O pasar dun a dous partidos por xornada, ambos en pista grande. O condensar o tres últimos partidos en menos de 30 horas. Evidentemente son as mesmas condicións para todos, pero que características son as que se reforzan?

Para a reflexión tamén, pero esta para os clubs, o número de fichas por equipo. Na nosa categoría, de entre o catro primeiros, uno - o campión - presentou o número mínimo de xogadores, é dicir, oito. Outros dous presentaron nove e nós sempre co once xogadores. Obrigándonos a un descarte por partido. Repartindo os minutos homogéneamente. O devandito, para a reflexión.

No noso haber, ser os vencedores absolutos en colorido, en animación? a bancada foi nosa con esmagadora superioridade. O comportamento modélico por parte das familias e o equipo. Recoñécesenos que na pista o noso persoal é a máis homoxénea, que non dependemos dun ou dous xogadores destacados, que a pesar de non ter o equipo fisicamente máis sobresaliente, ningún xogador desentona e que a nosa fortaleza está no colectivo.

Todo iso agrádanos, pero hoxe perdemos os dous partidos. En ambos tivemos opcións, afrontamos a recta final de ambos con marcadores apertados. Iso xera máis desconsuelo. Non pechamos na pista este fin de semana como desexásemos.

Pero achegámonos á cerimonia final e empezamos a sentir novamente o hormigueo. Alí estamos, entre os 16 mellores equipos do mini e premini de Galicia. Os nosos xogadores son uns dos 160 xogadores elixidos para ser protagonistas deste último día. As autoridades encabezadas pola Secretaria Xeral para ou Deporte espérannos para recoñecer a nosa traxectoria.

E é entón cando nos damos conta de que non perdemos os dous partidos, senón que:
- GAÑAMOS! Somos cuartos dun total de 142 equipos que participaron en toda Galicia
- GAÑAMOS! Con nove e dez anos xa estamos a gozar dunha fase final a nivel autonómico
- GAÑAMOS! Todos os xogadores puideron participar e todos achegaron significativamente para alcanzar o obxectivo
- GAÑAMOS! Ningún equipo dobregounos con superioridade, en todos os partidos fomos altamente competitivos
- GAÑAMOS! As nosas familias gozaron connosco e conseguimos formar un grupo irrepetible
- GAÑAMOS! Somos protagonistas da nosa historia, escribímola de primeira man e gañamos e perdemos polos nosos méritos, como valentes non nos escondemos, asumimos riscos e case sempre acertamos.
- GAÑAMOS! PARABÉN!


Soa o noso nome por megafonía, as familias entoan o noso cántico preferido:
?Alé Básquet Coruña alé, alé
Alé Básquet Coruña alé, alé
Alé, alé, alé? Alé, alé, alé
Alé Básquet Coruña alé, alé?

E alí partimos en cerimonial desfile, uniformados coa camiseta laranxa que nos acompañou en símbolo de comuñón coas nosas familias. Entrégannos un a un ese pedazo de metal que será capaz de condensar en si mesmo tanta emoción, tanta ilusión, tantas sensacións, tanta riqueza, tantos recordos? que vén no seu estoxo, para protexelo, para conservalo, para preservalo? levámonos un tesouro. Esta medalla non a cambiaremos por nada no mundo.


Por iso ofrezo por última vez a miña palma da man mirando ao ceo, para que poñades as vosas sobre ela:
- Os xogadores, principais protagonistas desta historia
- Iago, corpo técnico imprescindible
- Familia: pais, nais, padrastos, madrastras, irmáns, irmás, avós, avoas, tíos, tías, curmáns, primas, padriños, madriñas? soporte marabilloso
- Kyle Rowley, padriño de excepción (este fin de semana seguíndonos ao minuto desde Suecia)
- Olalla, a nosa mamá baloncestística
- Xogadores e xogadoras compañeiros de adestramentos na Normal
- Adestradores e adestradoras do Club
- Directiva e traballadores do Club



Nós conxurámonos para soñar ao grande e perseguir os nosos soños. Finalmente cumprimos o noso soño e por iso pedímosvos a todos que enchades os vosos pulmóns, que vos prepararedes para gritar connosco, que queremos que se nos ouza, que unha xeración chegou para quedar e que esperamos dar moitas alegrías ao club. Este é o noso berro de guerra, debedes contestade alto e de viva voz á pregunta que se formula


CANTOS SOMOS?

SOMOS UN!!!



CANTOS SOMOS?

SOMOS UN!!!



CANTOS SOMOS?

SOMOS UN!!!