Esta web emprega cookies. Se continúas navegando estarás a aceptar o seu uso. Máis información

Equipos base | 27/12/2016 10:30

Crónica Infantil Feminino: A seguir adestrando como campioas.

Crónica infantil femenino: A seguir entrenando como campeonas.

"A beiras do río Platte, os indios pawnees contan a orixe.

Nunca na vida cruzábanse os camiños da estrela do atardecer e a estrela do amencer.

E quixeron coñecerse.

A lúa, amable, acompañounas no camiño do encontro, pero en plena viaxe arroxounas ao abismo, e durante varias noites riu a gargalladas dese chiste.

As estrelas non se desalentaron. O desexo deulles forzas para rubir desde o fondo do precipicio ata o alto ceo.

E alá arriba abrazáronse con tanta forza que xa non se sabía quen era quen.

E dese abracísimo brotamos nós, os camiñantes do mundo."

(Eduardo Galeano, "O cazador de historias")

Coma se de lumes fatuos tratásese, así deambulamos o sábado pola pista de Ferrol, aparvadas pola sorprendente calor da piscina en pleno decembro desconcertadas polo bo facer das rivais, que competiron desde o primeiro minuto ata o último.

Sabiamos que iamos xogar nunha pista complicada e que sería un partido a moitos puntos onde unhas iríanse máis contentas que outras, e así foi.

Non caben desculpas. Cando che noquean con 13 puntos de diferenza en a primeira parte non se pode mirar para outro lado. Que se o balón non bota, que se me mareo da calor, que por que lles entra todo? Arranxamos o 10-0 de saída de maneira milagrosa. Chegamos a ir perdendo de 15 e sobrepuxémonos. Pero encaixar 25 puntos nun cuarto... (25-13) no primeiro e (14-13) no segundo.

Parece que achicamos auga.

O descanso confírmanos que somos capaces de calquera cousa. A capacidade de reacción non como acto de desagravio, senón como esa necesidade interior de comprobar que seguimos vivas, que ten sentido xogar 20 minutos máis. E sobre todo de pescudar se sabemos xogar, porque nalgún momento ata o dubidamos.

Por que teño que defender máis que ninguén se anoto todo? Talvez porque as rivais tamén, porque alí descubrimos quen era formiga e quen cigarra, que os escintileos locen máis que o traballo constante da hormiguita, pero en este caso un gran fai celeiro, e alguén ten que empezar. De acordo, defendemos. (10-17) no terceiro cuarto e a seguir remando.

Co rayito de esperanza no rabillo do ollo e un esforzo denodado por darlle continuidade ao período anterior, xogamos o último case pedindo un desexo, pero o (18-17) final devólvenos o que xa sabiamos, anotamos unha chea e elas anotan máis. Péchase o pano. Cura de humildade e a adestrar como campioas, que cando che deixaches os xeonllos na pista doe, pero o espello devólveme unha soa idea? quedábame máis no peto e non o gastei?

BBCA PRAIA DO PORTO (25+14+10+18) 67: López, Díaz, Arteaga, Horjales, Crego, Permuy, Villarnoyo, Pousa, Rodríguez, Rebollo e Pérez.

Adestrador: Penín, S.

BÁSQUET CORUÑA LEYMA (13+13+17+17) 60: Laura Ibáñez, Inés Ferreiro, Sara Lara, Sofía Cernadas, Adela Villar, Nuria Catoira, Candea Rodríguez, Sara Añón, Martina Gutiérrez, Mayte Villca, Sara Fernández e Gabriela Biscaíño.

Adestradoras: Edda Beltrán, Olalla Luaces e Laura Pozo.








Xunta de Galicia

Deseño Web Duacode




federación española de baloncestofederación galega de baloncestodeporte galegoxunta de galiciaayuntamiento de a coruñadeputación da coruñamahougbs financeduacode. software y diseño. mezclado, no agitado.fundación emalcsadeporte solidarionon á violencia de xéneroobra social la caixaimaxin softwareaudasatranviascaixabankiberostaraltiaagra das mil medaswibohorno sanbrandanabeconsamastilquirón grupo hospitalarioautocares j pomboarkivoltatermariaad grupo regueiraaurencentro negocios finisterred calvodos deportegalimascota tanatoriosmarineda citymarineda city